Privacy en sociale verantwoordelijkheid

Ergens in de jaren tachtig zag ik een de miniserie ‘Reilly, meesterspion’. Eén scene die bij mij is blijven hangen is die waarin twee mannen spreken over de spion. Een van de mannen vraagt zich af hoe de spion eruit zou zien, waarop de andere antwoord dat de spion erin is geslaagd nooit op de foto te komen en er dus geen foto’s van hem bestaan. Stelt u zich dat eens voor in deze tijd.  

Deze week zat ik te eten met een aantal collega’s. Een collega sprak een andere collega aan met de vraag of ze wel wist dat ze getagd was in een aantal foto’s op Facebook. Foto’s die verder prima waren, maar in een hele andere context waren gemaakt dan de professionele context van het werk. Het bleek dat de collega uiteraard op de hoogte was, maar geen goedkeuring had gegeven voor het plaatsen van die foto’s en al helemaal niet voor het feit dat ze daarin was getagd.

Wat een verschil nietwaar (niet ervan uitgaande dat de collega aspiraties heeft op het spionage vlak). Het lijken twee uitersten. Enerzijds het vermogen om niet gefotografeerd te worden en anderzijds gepubliceerde foto’s waarin je ook nog eens met naam en toenaam wordt aangewezen.

Afbeelding

Uiteraard hebben we het hier over privacy. Volgens wikipedia is Privacy een afweerrecht dat de persoonlijke levenssfeer beschermt. Leuk dat recht, maar hoe effectueer je dat recht? Niet zo ik haast zeggen. Er is een grote onbalans gekomen in afweerbehoefte enerzijds en afweervermogen aan de andere kant.

Laats was ik met iemand aan het discussiëren over privacy. Aangezien we generatiegenoten zijn, kwamen we al gauw uit op het boek 1984 van George Orwell. Volgens mijn discussiegenoot waren we al een end op weg richting ‘big brother is watching you’. We kwamen al gauw tot de conclusie dat situaties zoals beschreven in dit boek zich waarschijnlijk niet zo zouden voordoen. Tenslotte, wij kiezen er toch zelf voor om ons te laten begluren door big brother (en niet alleen big brother)?

Social engineering wordt door hackers nog wel eens gebruikt om bij bedrijven binnen te komen. Een zeer leuke beschrijving is terug te vinden bij Sogeti. Die hebben een wedstrijd georganiseerd rondom dit onderwerp met daarin een lichte vorm van social engineering. Verbluffende resultaten! Volgens hun valt Social engineering als volgt te omschrijven:

Social Engineering is het manipuleren van een slachtoffer met als doel zijn of haar gevoel en de werkelijkheid dusdanig uit elkaar te trekken, dat het slachtoffer vrijwillig een actie uitvoert of informatie vrijgeeft. Dit doet een social engineer door een rol aan te nemen en deze binnen een scenario te gebruiken waar de kans het grootst is dat het slachtoffer vertrouwt dat zijn actie gegrond is.

Afbeelding

 

Het zal duidelijk zijn dat Social networks daarin een belangrijke rol kunnen spelen (en dat in de praktijk ook doen). Alle stukjes informatie die ik aanbiedt op sociale media kunnen aanleiding of een aanknoping bieden voor social engineering. Ook biedt het AH denk ik meer informatie dan de analyse van mijn  bonuskaart.

Als individu heb ik behoefte aan een bepaalde mate van privacy. Daarvoor neem ik bepaalde maatregelen. Maar daar blijft het niet bij. Ik heb ook een verantwoordelijkheid in de privacybehoefte van mijn vrouw, die een heel andere behoefte heeft op dat gebied dan ik. Daarbij heb ik de verantwoordelijkheid voor de privacy van mijn kinderen, die daarover nog geen mening hebben.

Maar wat dacht u van vrienden, bekenden en verder gelegen kennissen? Ik moet ook rekening houden met hun behoefte aan privacy. Ik kan lang niet van iedereen weten wat hun privacybehoefte is. Dat betekent dat ik in verregaande mate terughoudend moet zijn in het verspreiden van informatie over deze mensen. Dat zouden we eigenlijk wat meer voor elkaar moeten doen. Heel simpel:

  • We publiceren niet zomaar foto’s van elkaar op internet zonder toestemming
  • Voor het taggen van mensen in een foto moet je er wel heel erg zeker van zijn dat ze dit ook daadwerkelijk willen
  • We moeten heel erg terughoudend zijn in het publiceren van foto’s van kinderen.

Ik wil niet de lol wegnemen van bijvoorbeeld Facebook, maar wel oproepen tot bewuster plaatsen van informatie over mensen uit onze eigen sociale context. In het kader van “goed voordoen, doet goed volgen”, verwacht ik hetzelfde. Op die manier houden we het leuk, kunnen we leuke, spannende, stiekeme en andersoortige dingen doen zonder dat we bang moeten zijn dat we daar op internet ergens spijt van krijgen.

 

Advertenties

Over rmakker

Bedrijfskundige ICT-er, getrouwd, twee kinderen, ICT Manager met diverse professionele interesses zoals: Big Data, Security, Integraties, Management, Mensen
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Privacy en sociale verantwoordelijkheid

  1. sailingbert zegt:

    Terughoudendheid is de gouden regel van het werken met de sociale media. Zeker als de content foto’s betreft. Mee eens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s